راه‌های آموزش پسرها برای قبول مسئولیت‌های آینده

[ad_1]

به گزارش جام جم سرا، روان‌شناسان معتقدند سال‌های اولیه کودکی، نقش بسزایی در رشد شخصیت و آینده کودک دارد و بیشتر شناخت‌های او از خود، اطرافیان و محیط در این دوران شکل می‌گیرد و میزان سلامت جسمانی و روانی کودک، بسته به ارتباطی است که خانواده با او دارند و این‌که تا چه حد تلاش می‌کنند نیازهای او را برآورده سازند.

بی‌شک واژه «تربیت» یکی از مهم‌ترین دغدغه‌هایی است که خانواده‌ها با آن مواجه می‌شوند، زیرا همزمان با عصر فناوری و وجود انواع سی‌دی‌ها و کارتون‌های برگرفته از فرهنگ غیرایرانی که کودکان امروز را احاطه کرده ‌است، تربیت کمی دشوارتر از قبل به نظر می‌رسد. این دشواری برای خانواده‌هایی که فرزند پسر دارند، بیشتر است و معمولا نگرانی این خانواده ها، آینده فرزندانشان را هم در بر می‌گیرد که چطور پسرمان را تربیت کنیم تا در آینده همسر و پدر خوبی باشد و بتواند تکیه‌گاه مطمئنی برای آنها شود؟

بنابراین یکی از نگرانی‌های والدینی که به طور مرتب در جلسات مشاوره شرکت می‌کنند، دلواپسی آنها نسبت به آینده پسرانشان از لحاظ ایفای نقش و وظایف مردانه است. این نگرانی بویژه در مواقعی که پسران در بازی‌های گروهی زود اعتماد به نفس خود را از دست می‌دهند یا زمانی که ازطرف همسالان خود طرد می‌شوند یا با القابی مثل بچه‌ننه و… مورد خطاب قرار می‌گیرند دو برابر می‌شود. پس مهم‌ترین هدف از تربیت پسران، آموزش وظایف مردانه به آنهاست.

در فرهنگ ما رفتار مردانه چگونه رفتاری است و چه عواملی در آن دخالت دارد؟! نقش والدین، خواهر و برادر، دوستان و همسالان در شکل‌گیری منش مردانه چگونه است؟!

صفات و ویژگی‌های مردانه کدام است؟

منظور از صفات مردانه؛ خشن، سلطه‌جو، خودرای، زورگو و… بودن نیست، بلکه به معنای قاطعیت، مسئولیت‌پذیری، منطقی بودن و توانایی ایجاد تغییر در موقعیت‌های سخت و دشوار است. تحقیقات نشان داده است رشد رفتار مردانه در پسران با تصور فرزند از پدر به عنوان تصمیم‌گیرنده، تربیت و ایجادکننده محدودیت معقول ارتباط دارد. پدری می‌تواند ویژگی‌های مردانه خود را به پسرش منتقل کند که رفتاری توام با محبت و تشویق با فرزند خود داشته باشد، زیرا این رفتار بدون مهربانی، الگوی مردانه پدر را بی‌تاثیر می‌کند.

به عبارت دیگر، پدر مسئول و وظیفه‌شناس می‌تواند، امکان تقلید پسرش از رفتار مردانه خود را به‌وجود آورد. این نکته مهم است، خواسته‌های او باید با توانایی‌های پسرش تناسب داشته باشد. پسر باید احساس کند که پدرش او را همان‌طور که هست، دوست دارد و برایش ارزش قائل است؛ در واقع او نباید احساس کند که ارزش او ناشی از نحوه کار و فقط در گرو کسب موفقیت اوست، بلکه باید با تمام وجود محبت بی قید و شرط پدر خانواده را احساس کند. او می‌تواند با برخورد محترمانه در خانه عزت نفس پسرش را افزایش دهد و در دوره نوجوانی فرزندش نقش مشاور را ایفا کند، حرف‌های او را کاملا گوش دهد و سپس او را راهنمایی کند.

فرزندان در جریان رشد خود رفتاری را که از والدین خود می‌بینند سرمشق و الگو قرار داده و با آن همانندسازی می‌کنند. همانندسازی چیزی بیشتر از تقلید است، یعنی خود را به‌جای آنها تصور کرده و از موفقیت آنها شاد و از شکست آنان غمگین می‌شوند، مانند این که این اتفاقات برای خود آنها روی داده است. پسرها دوست دارند رفتار پدر خود را الگو قرار دهند. نکته قابل توجه این که تحقیقات نشان داده پسرانی که رابطه محبت‌آمیزی با پدران خود داشته‌اند، ویژگی‌های مردانه‌تری از خود بروز داده‌اند و در خانواده‌هایی که مادران نقش غالب داشته‌اند، پسران در همانندسازی نقش مردانه با مشکل مواجه شده‌اند. بنابراین در روش‌های تعلیم و تربیت، مهم‌ترین عامل بحث «الگوسازی» است.

فرزند پسری که وظایف مردانه را می‌آموزد و به آن عمل می‌کند، مرد می‌شود؛ اما پسری که این کار را نمی‌کند سال‌های نوجوانی خود را تلف کرده و بعد نیز این مشکلات را به دهه‌های بعدی زندگی خود می‌برد. نشان دادن خشونت، ناتوانی در قبال تعهد نسبت به خانواده، عزت نفس ضعیف و ادامه‌دار و… از مصادیق این نوع مشکلات است. نکته مهم دیگر رابطه میان مسئولیت و امتیاز است. نوجوانان باید بدانند وقتی امتیاز بیشتری دریافت خواهند کرد که از عهده مسئولیت‌هایشان برآیند. رابطه میان مسئولیت و امتیاز باید شفاف باشد و پدر و پسر هر دو برداشت یکسانی از آن داشته باشند.

پس باید به فرزند پسرمان بیاموزیم که:

نسبت به خانواده متعهد باشد.

استقلال شخصیت خود را بشناسد و به آن احترام بگذارد.

احساس وظیفه کند، نسبت به هر موضوعی که با او مرتبط است.

منش اخلاقی‌اش را متناسب با آموزه‌های دینی و ساختار مورد پسند جامعه انتخاب کند.

در تصمیم‌گیری‌هایش ثبات و استحکام داشته باشد، تلاش کند.

برای سازگاری با اموری که مورد علاقه‌اش نیست.

در برابر بعضی برنامه‌ها یا تصمیم‌گیری‌های زندگی انعطاف‌پذیری داشته باشد.

در آموزش این نکات علاوه بر این که مادر نقش همیشگی و مستمری در تربیت فرزندان دارد، اما جایگاه پدر نیز در این عرصه بسیار لازم و ضروری است.

آماده کردن پسرها برای دوران بلوغ

در تربیت فرزندان پسر که به سن نوجوانی رسیده‌اند، حضور پدر نقش اصلی‌تری دارد. فرزندان پسر از 9 تا 13سالگی دوران تحول را تجربه می‌کنند. این دوران زمانی است که پدران باید بیش از هر زمان دیگری در کنار فرزندانشان باشند. در این سنین برای اوقات فراغت آنها باید طوری برنامه‌ریزی کنیم که انرژی‌شان را در جهت مثبتی تخلیه کنند.

زمانی که آنها 10 ساله می‌شوند، لازم است بیشتر از زمان قبل با فرزندمان صحبت کنیم، یعنی بگوییم «تو وارد دوران نوجوانی شده‌ای و دوران کودکی‌ات را پشت سر گذاشته‌ای» این یعنی آماده کردن آنان برای این دوران، البته این کار می‌تواند خیلی ساده صورت گیرد. مثلا می‌توانیم پسرمان را برای صرف شام به رستوران ببریم و با او درباره دوران نوجوانی، بلوغ و مردانه شدن حرف بزنیم. فهرست کارها و مسئولیت‌های جدیدی را برای او در نظر بگیریم. همچنین با آرامش از او بخواهیم سوالاتی را که به جواب آنها احتیاج دارد، بپرسد. بهتر است شرایط را طوری برایش فراهم کنیم که به یک سفر برود و این گونه به صورت غیرمستقیم به او گفته‌ایم که دوران کودکی‌اش تمام شده است. اگر این روند را در پیش نگیریم پسرمان به آن حد بلوغ اجتماعی که لازمه مرد شدن و آینده اوست، نخواهد رسید. به این ترتیب یکی از مراحل مهم دوره نوجوانی و بلوغ، نحوه برخورد با و پذیرش آن است. در این مرحله والدین باید توجه کافی به فرزندان خود داشته باشند تا آنها با موفقیت و بدون کمترین آسیب این دوران را پشت سر بگذارند.

در دوره نوجوانی و بلوغ پسر، وظیفه پدر نسبت به مادر بیشتر خواهد بود. آنها باید با بالا بردن سطح آگاهی خود و صرف وقت و حوصله کافی به فرزندشان کمک کنند تا این دوران را با سلامت طی کند. مهم‌ترین مساله‌ای که باعث می‌شود، پدر رفتار درستی با پسر خود در این دوره داشته باشد، میزان آگاهی‌اش از ویژگی‌ها و خصوصیات خلقی اوست؛ اما اگر آگاهی کافی نداریم، می‌توانیم از پزشکان و مشاوران کمک بخواهیم. لازم است با عادات و روش‌هایی که نوجوانان معمولا در زمان بلوغ در پیش می‌گیرند، آشنا باشیم تا مواجهه با آنها ما را غافلگیر نکند. والدین باید با شروع علائم بلوغ اطلاعات لازم را به آرامی و با مهربانی به فرزندشان بدهند. نحوه صحبت کردن با بچه‌ها خیلی مهم است. سعی کنیم لبخند بزنیم و با عصبانیت با آنها صحبت نکنیم. به هر حال این مرحله را جدی بگیرید تا در آینده فرزندتان بتواند نقش مهمی در زندگی خود داشته باشد. پسرها در این دوره حرف کمتری برای گفتن دارند، دیگر رازهایشان را با شما در میان نمی‌گذارند و بیشتر مایل هستند با همسالان خود ارتباط برقرار کنند. آنها دوست دارند بیشتر وقت خود را در اتاقشان تنها باشند، مرتبا ایراد می‌گیرند و لجبازی می‌کنند و… اما شما به عنوان یک پدر آگاه و مسئول باید با ورود پسرتان به سنین نوجوانی سعی کنید:

به او الگو بدهید و میان توانایی‌های او و الگوی ارائه‌شده ارتباط برقرار کنید.

با او درباره اسطوره‌ها، دانشمندان و افرادی که عمرشان مفید بوده، صحبت کنید.

باید به او مسئولیت بیشتری بدهید تا احساس کند فرد مفیدی در خانواده است.

برای جوابگویی به سوال‌هایش باید سعی شود از رسانه‌هایی که مورد علاقه اوست، استفاده کنید.

والدین بویژه پدر در این مرحله باید اشراف خوبی به آنچه پسرشان علاقه دارد؛ داشته باشند. باید بدانند به چه نوع فیلم‌هایی علاقه دارد یا چه نوع وسایل و سرگرمی‌هایی را می‌پسندد.

بهتر است فعالیت‌های ورزشی او را بالا ببرید. فعالیت‌های ورزشی از تنش‌های دوران نوجوانی و بلوغ می‌کاهد و باعث تعادل هورمون‌های پسرانه می‌شود.

خانواده باید پس از گذشتن فرزندشان از مرحله نوجوانی و رسیدن او به مرحله جوانی بستر برخی فعالیت‌های مفید و سازنده را فراهم کنند. در گذشته پسرانی که به 18 سالگی می‌رسیدند به عنوان یک مرد می‌توانستند سرپرستی یک خانواده را به عهده بگیرند. اما امروزه به دلیل زمان زیادی که تحصیل و سربازی از آنها می‌گیرد و در پی آن، باز هم راه ادامه تحصیل و آماده شدن برای کنکور ارشد و دکتری و درنهایت بازار کار؛ آنها زمان لازم را برای «مَرد» شدن ندارند و لازم است خانواده برای هویت بخشی و تربیت اجتماعی آنها بیش از پیش تلاش کنند.

به عنوان مثال تشویق او برای گرفتن گواهینامه و توصیه به معاشرت با آن دسته از دوستان و افرادی که مورد تائید خانواده هستند یا پیدا کردن یک کار نیمه‌وقت و همزمان با کار، ادامه تحصیل و در نهایت فارغ‌التحصیل شدن و تلاش برای پیدا کردن کار و شئون اجتماعی مناسب‌تر.

تجربه نشان داده پدر و مادرهایی که یک مسافرت مردانه برای نوجوانشان تدارک دیده‌اند و در آن وظایفی را به پسرشان محول کرده‌اند، موفقیت تربیت خوب را در فرزندانشان احساس کرده‌اند!

با ورود پسرعزیزمان به سن جوانی، او با شکل گرفتن رشد فیزیولوژیکی، هورمون و شناخت خود مواجه می‌شود. مغزش شکل می‌گیرد و بدنش تغییر می‌کند. او در فاصله سنین 18 تا 21 سالگی می‌آموزد که بر خود مدیریت کند:

در این مرحله او کمتر مجذوب شخصیت اطرافیان می‌شود.

بیشتر در حالت تفکر می‌رود.

از یک سیستم اخلاقی شکل گرفته برخوردار است.

خانواده‌ها باید در این مرحله به مرد جوان خانه، مسئولیت‌های یک مرد رشد یافته را بدهند. او حالا در موقعیتی است که می‌تواند از عهده هر کاری برآید.

در سن جوانی باید به او اجازه داد که سفرهای تنهایی را تجربه کند.

باید با تواضع با او برخورد کنید و در عین حال اختیار و اقتدار «والدین» بودن خود را حفظ کنید.

دوستانش را بشناسید و سعی کنید کنترل هایتان درباره دوست‌ها و اطرافیانش به طور غیرمستقیم باشد، زیرا همسالان نقش مهمی در شکل‌گیری شخصیت نوجوان دارند هر چه ارتباط فرزند با گروه همسالان بیشتر باشد پدر نیز باید تماس خود را با فرزند بیشتر کند. از این رو پیشنهاد می‌شود امکان حضور دوستانش را در منزل فراهم و او را تشویق کنید که دوستانش را به خانه دعوت کند.

پدر در این مرحله باید محبت از جنس مردانه را به فرزندش بیاموزد و بهترین نوع آموزش در این زمینه رفتار پدر و مادر در منزل و با افراد خانواده است.

باید به آنها مسئولیت و کار کردن برای خانواده را بیاموزید و باید آنها را برای پیدا کردن شغل مناسب تشویق و ترغیب کنید.

امور اقتصادی و تربیت پسرها

اقتصاد از مسائل مهم حیات انسان و از ضرورت‌های زندگی است. اهمیت اقتصاد در زندگی و سرنوشت آدمی ضروری است و چه مناسب است که پدر از همان کودکی به پایه‌گذاری و ایجاد شوق در این زمینه در کودک بپردازد.

فرزندان پسر که کم‌کم بزرگ می‌شوند باید با شغل پدر و دشواری آن آشنا شوند و شغل پدر باید بر اساس ارزش و تقوایی که در آن وجود دارد مورد بررسی قرار گیرد نه بر اساس مقام و درآمد و این خود درسی برای آنهاست. از مسائل مهم در جنبه اقتصاد و تربیت اقتصادی آموزش ارزش پول، هدف و مقصد به‌دست آوردن آن است و پسرها باید بدانند که در سایه چه مقدار از کار و تلاش، می‌توانند چه مقدار پول دریافت کرده و با آن تا چه حد می‌توانند خرید کنند. همچنین آنها باید احتیاجات عمومی و مشترک خانواده را تشخیص داده و یاد بگیرند از بعضی نیازهای خود برای رفع نیازهای دیگر افراد خانواده صرف‌نظر کنند.

این نکته مهم است اگر خانواده‌ای به دلایل مختلف نیازهای خود را به زحمت برآورده می‌کند، آنان باید بدانند که انسان‌ها در تلاش و کوشش بیشتر برای معاش حلال و بهبود زندگی بیشتر احساس غرور می‌کنند در چنین خانواده‌هایی باید بردباری، تلاش در راه آینده‌ای بهتر، گذشت و مساعدت را تبلیغ کرد و پرورش داد.

و در پایان، فرزندان به طور ناخودآگاه از زندگی و رفتار پدر و مادرشان می‌آموزند و رفتار خوب والدین با هم در خانه موقعیت مناسبی برای آموزش‌های غیرمستقیم به فرزندان بویژه به فرزندان پسر است.

چاردیواری

[ad_2]

لینک منبع

آسیب جدی در کمین نوجوانان

[ad_1]

به گزارش جام جم سرا ، این نوشتار راهکارهایی پیش‌روی شما می‌گذارد که در برابر آسیب‌های پیش‌روی فرزندتان چگونه برخورد کنید.

شب‌نشینی‌های ممنوعه و اعتیاد

سرآغاز اکثر آسیب‌ها، دوره نوجوانی و جوانی است و معمولا جمع دوستان و گروه همسالان بستر اصلی شروع یک آسیب محسوب می‌شود. یکی از آسیب‌های جدی که جوانان و نوجوانان را تهدید می‌کند، اعتیاد به مواد مخدر و مشروبات الکلی است که معمولا در شب‌نشینی‌های دوستانه اتفاق می‌افتد. والدین نقش بسزایی در جلوگیری از ورود بچه‌ها به وادی اعتیاد دارند؛ بسیاری از خانواده‌ها به‌واسطه مشغله‌های زیاد شغلی، نگرانی‌های معیشتی، عدم آگاهی و شاید به دلیل عدم توانایی در برقراری ارتباط مناسب با فرزندان، وظیفه اصلی خود به عنوان یک والد را تا حدودی فراموش کرده‌اند و نتوانسته‌اند بخوبی ایفای نقش تربیتی کنند و چه‌بسا عدم مراقبت والدین باعث شده است بسیاری از جوانان به واسطه معاشرت با دوستان کم‌تجربه و هیجان‌طلب، خیلی راحت و به‌گونه‌ای کاملا خاموش در دام اعتیاد گرفتار شوند. برای پیشگیری و ممانعت از بروز این آسیب در فرزندان چه باید کرد؟

ابراز محبت و علاقه کنید

شما به عنوان یک والد، باید اولویت تربیتی خود را تغییر دهید. درست است فرزند شما به امکانات رفاهی نیازمند است، اما آسایش مالی هیچ‌گاه نمی‌تواند جبران‌کننده خلأهای احساسی و عاطفی بین نوجوان و والدین باشد. اگر به نیازهای عاطفی فرزندتان توجه کرده و اعتماد به نفس او را تقویت کنید، بی‌شک نوجوان قوی و خودباوری را پرورش خواهید داد که نه‌تنها نسبت به محیط اطراف خود شناخت واقعی دارد، بلکه به واسطه شخصیت بسیار مستحکمش در مواجهه با وسوسه‌های اجتناب‌ناپذیر، بسیار مقاوم است. معمولا چنین نوجوانی خطوط قرمز زندگی‌اش را می‌شناسد و هیچ‌وقت خود را در مرتبه‌ای نمی‌بیند که به هیجانات و لذت‌های زودگذر دل خوش کند یا حتی درصدد یک بار امتحان کردن آنها برآید؛ چراکه خوب می‌داند هیجان و تجربه اول بسیار خطرناک است.

امنیت روانی نوجوان را تضمین کنید

نوجوانان بشدت نیازمند امنیت روانی هستند و این به آن معناست که آنها باید از محبت و عشق والدین نسبت به خود مطمئن باشند. نوجوانان به محبت بی‌قید و شرط والدین خود نیاز دارند تا اعتماد به نفس خود را پرورش دهند. نوجوانی که امنیت خاطر دارد، یاد می‌گیرد و می‌داند که هنگام گرفتاری کسانی هستند که می‌تواند به آغوش امن آنها پناه ببرد، پس نیازی نمی‌بیند برای فرار از مشکلات به امنیت‌های زودگذر و موقتی چون مواد مخدر رجوع کند. والدین باید بدانند صرف دوست داشتن فرزند کافی نیست، بلکه لازم است محبت ابراز شود، به طوری که یک نوجوان آن را لمس و احساس کند. پس نوجوان خود را در آغوش بگیرید، او را نوازش کنید و ببوسید، با او صحبت کنید و همدل و همراه او باشید.

به نوجوان اطلاعات دهید

بسیاری از نوجوانان از حقیقت وقایع موجود در جامعه بی‌اطلاع هستند و از آنجا که طبیعت تنوع‌طلب و هیجان‌خواهی دارند، بسیار متمایل هستند با تجارب جدید روبه‌رو شوند، اگرچه گاهی نیز ممکن است برخی از همسالان جسور، آنها را ترغیب به انجام برخی از کارها کنند. چه‌بسا یک نوجوان به خاطر کم نیاوردن در مقابل دوستان و فرار از تحقیر و سرزنش دوستان یا ابراز وجود و قدرت‌نمایی به مصرف موادی چون سیگار، مشروبات الکلی، قلیان یا مواد مخدر رو آورده است. چه‌بسا با خود گفته است که «مصرف یک‌باره آن مرا معتاد نخواهد کرد و من قادر هستم هر زمان که بخواهم مصرف آن را ترک کنم»، و این همان اندیشه غالبی است که باعث شده است بسیاری از نوجوانان و جوانان با توسل بر آن، در ورطه اعتیاد و نابودی فرود آیند. برای مواجهه با وسوسه‌های لحظه‌ای نوجوان و اجتناب از تکانه‌های اجتناب‌ناپذیر این دوران، بر والدین واجب است که ذهن و روح فرزندشان را با اطلاعاتی غنی در این زمینه اشباع کنند. بهتر است درباره خصوصیات و ویژگی‌های دوستان خوب با فرزندتان صحبت کنید و او را با روش‌هایی که ممکن است فریب دوستان ناباب را بخورند، آشنا سازند، بنابراین آگاهی دادن در مورد پیامدهای خطرناکی که پیش‌روی نوجوان و جوان مصرف‌کننده است هم خالی از لطف نیست.

بلوغ جنسی زودرس

مواجهه پیش از موعد کودک با تصاویر و محرک‌های مختلف جنسی، باعث بلوغ زودرس می‌شود. بلوغ زودرس برای هر دو جنس مشکلات فراوانی را ایجاد می‌کند که از جمله آنها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

رفتارهای جنسی زودهنگام، طرد توسط همسالان، بروز هیجانات منفی، واکنش‌های افراطی به تغییرات بدنی، انتظارات غیرواقع‌بینانه اطرافیان و والدین و … .

شکل‌گیری عقاید و نگرش‌های اشتباه جنسی

محصولات غیراخلاقی جنسی، به صورت کاملا اغراق‌آمیز و غیرواقعی رابطه جنسی را نشان می‌دهند، در نتیجه باعث می‌شوند نوجوانان که هنوز نگرش و اطلاعات درستی نسبت به امور جنسی ندارند، کاملا عقاید و باورهای اشتباه را بپذیرند و این تصاویر و محتوا را به عنوان الگوی درست رابطه جنسی بپندارند. بنابراین در بزرگسالی و در برخورد با واقعیت رابطه جنسی دچار مشکل شوند.

در معرض خشونت و تجاوز جنسی قرار گرفتن

تماشای تصاویر مستهجن، کودک و نوجوان را بیشتر در معرض برقراری رابطه جنسی و در نتیجه خشونت و تجاوز جنسی قرار می‌دهد، چه بسا بسیاری از متجاوزان جنسی از تصاویر و فیلم‌های محرک جنسی برای فریب و تحریک کودکان و همچنین متقاعدسازی آنان استفاده می‌کنند.

تقلید و انجام رفتارهای جنسی

بسیاری از نوجوانان پس از تماشای صحنه‌های فیلم‌های غیراخلاقی، به تقلید از بازیگران فیلم‌ها، این اعمال را با دوستان یا حتی افرادی از جنس مخالف خود انجام می‌دهند که ممکن است ارتکاب آنها موجب بارداری‌های ناخواسته، ابتلا به بیماری‌های جنسی و حتی اعتیاد و وابستگی به رابطه‌های جنسی غیرمتعارف شود.

ایجاد ترس و سردرگمی

معمولا دیدن تصاویر جنسی باعث می‌شود نوجوانان خیلی زودتر از زمان لازم درباره روابط جنسی کسب اطلاعات کنند، در حالی که ممکن است آمادگی جسمی برای انجام چنین کاری را نداشته باشند؛ این عامل باعث ایجاد سردرگمی و ترس و حتی نفرت نسبت به مسائل جنسی در زمان کنونی و آینده نوجوان می‌شود. چه بسا ممکن است نوجوان پس از مشاهده و رویارویی با این تصاویر، بشدت مضطرب شود و علائمی چون ناخن جویدن، شب ادراری و کابوس شبانه را نشان دهد.

مشاهده تصاویر محرک جنسی، به طرق مختلفی می‌تواند روی کودکان و نوجوانان تاثیرگذار باشد، اما بهتر است این نکته را نیز بدانید که همه نوجوانان به یک میزان دچار آسیب نمی‌شوند و لزوما تماشای تصاویر جنسی، کودک را همیشه تحت تاثیر قرار نمی‌دهد، چه بسا تاثیر دیدن این تصاویر کاملا تدریجی است و اگر فرزند شما تاکنون یک یا چند بار با آنها روبه‌رو شده است، هنوز جای نگرانی شدیدی نیست، چرا که با مداخله‌های مناسب می‌توانید مانع از اثرات نامطلوب آن شوید.

آموزش دهید

با فرزند خود ارتباط برقرار کنید؛ ارتباطی صمیمانه، اما توام با احترام و مطابق با نیازهای نوجوان می‌تواند چون سپر محکمی مانع از انواع آسیب‌ها شود. شرم و حیای کاذب را کنار بگذارید و با نوجوانتان درباره مسائل جنسی و تمایل به تماشای تصاویر مستهجن و اثرات منفی آن صحبت کنید. بهتر است آگاهی خود را در این زمینه بالا ببرید تا علاوه بر پیشگیری، بتوانید به فرزندان خود، اطلاعات صحیح و واقعی ارائه بدهید.

با فناوری‌های جدید آشنا شوید

فناوری‌های جدیدی مانند تلفن همراه، اینترنت و… از جمله روش‌های دسترسی نوجوان به محصولات غیراخلاقی است، پس برای پیشگیری لازم است با این موارد آشنا شوید. یادتان باشد استفاده از روش‌های خشنی مثل محروم کردن نوجوان از امکانات تفریحی یا قطع اینترنت و…، هرگز چاره کار نیست، چه بسا نوجوان نه تنها احساس حقارت می‌کند بلکه نسبت به این مسائل کنجکاو و جو نیز می‌شود.

نسرین دهخوارقانی/ مشاور خانواده

[ad_2]

لینک منبع

۱۰ بیماری بر‌تر اینترنتی

[ad_1]

به گزارش جام جم سرا ، گسترش روزافزون خدمات اینترنت و زمان زیادی که افراد به طور روزانه در فضای مجازی می‌گذرانند، مشکلات و بیماری‌های متعدد جسمی و روانی به همراه داشته است که در زیر به معرفی ده نمونه از شایع‌ترین آن‌ها می‌پردازیم.

۱۰- خستگی چشم

هنگامی که از چشمانتان زیاد استفاده می‌کنید، خسته می‌شوند. بنابراینجای تعجبی نیست که هنگامی که برای ساعت‌های طولانی به صفحة نمایشگر رایانه خیره می‌مانید، دچار سوزش و درد چشم شوید. به گفتة پزشکان مایو کلینیک، «با وجودی که خستگی چشم آزاردهنده است امّا معمولاً مشکل حادّی نیست و پس از استراحت دادن به چشم‌ها برطرف می‌گردد.»

۹- اضطراب سلامتی/ فاجعه‌سازی از درد

بعضی افراد مایلند علائم درد در بدنشان را به طور مبالغه‌آمیزی تفسیر کنند. روان‌شناسان به این تمایل، «فاجعه‌سازی از درد» می‌گویند. یعنی تمایل به در نظر گرفتن بد‌ترین احتمالات به هنگام حس درد. منظور از اضطراب سلامتی نیز این است که فرد حس کند مشکل جدّی سلامتی دارد و این اضطراب با نتایج طبیعی آزمایش‌های پزشکی و اطمینان بخشی پزشک متخصص از بین نرود. اینترنت به دلیل وجود حجم زیاد اطلاعات نادرست، تأیید نشده و غیرعلمی و این باور در مردم که هرچه در اینترنت هست قابل اطمینان می‌باشد، می‌تواند باعث تشدید اختلال روانی «خود بیمار انگاری» گردد.

۸- سردرد

سه نوع سردرد در ارتباط با اینترنت وجود دارد:

سردردهای تنشی

این نام ممکن است گمراه‌ کننده باشد. این نوع سردرد‌ها به دلیل استرس به وجود نمی‌آیند بلکه غالباً به دلیل کشیدگی عضلة گردن یا چشم درد حادث می‌شوند. به گفتة پزشکان مایوکلینیک، سردردهای تنشی از ۳۰ دقیقه تا یک هفته ممکن است باقی بمانند.

سردردهای مزمن روزانه

اغلب افراد‌گاه به‌گاه دچار سردرد می‌شوند. اما به گفتة پزشکان مایو کلینیک چنانچه تعداد روزهایی که فرد سردرد دارد بیشتر از تعداد روزهایی باشد که سردرد ندارد، احتمالاً دچار این سردرد است. ماهیت متوالی این نوع سردرد، آن را در بین بد‌ترین سردردهای ناتوان‌ساز قرار می‌هد.

سردردهای استرسی

پیدایش سردرد به استرس خیلی زیادی نیاز ندارد. استرس ناشی از به انتظار دریافت اطلاعات ماندن از اینترنت، کندی بار شدن صفحات، خرابی رایانه و امثال آن‌ها می‌تواند باعث این نوع سردرد شود.

۷- درد پشت

نشستن نادرست پشت رایانه، به ویژه اگر با چاقی، کمبود ورزش و تحرّک، و سیگار کشیدن همراه باشد به درد پشت می‌انجامد. منشأ این درد معمولاً عضلات، اعصاب، استخوان‌ها و مفاصل در ستون فقرات است. نشستن نادرست و برای ساعت‌های طولانی پشت رایانه، این درد را تشدید می‌کند.

۶- ترومبوز وریدی

به لختگی درون رگ، ترومبوز گفته می‌شود. منظور از ترومبوز وریدی، تشکیل لختة خون در رگ‌های وریدی است که غالباً در پا‌ها پدید می‌آید و علّت اصلی آن، بی‌تحرّکی و کم شدن آب بدن است. نشستن برای ساعت‌های طولانی پشت رایانه می‌تواند باعث ترومبوز وریدی گردد. به تازگی در هواپیماهای مسافربری نیز اطلاعات هشدار دهنده‌ای دربارة ترومبوز وریدی به مسافران داده می‌شود و به آن‌ها توصیه می‌گردد تا برای ساعت‌های طولانی بی‌حرکت بر روی صندلی باقی نمانند.

۵- نشانگان مونچهاوزن

نخست اجازه دهید به تعریف نشانگان یا سندروم مونچها‌وزن بپردازیم، چرا که ممکن است بسیاری از خوانندگان با این اختلال روانی آشنا نباشند، و بعد به سراغ اینترنت می‌رویم:

«خصوصیت مهم این سندروم، میل شدید به بستری شدن است و به عقیدة بعضی از روان‌شناسان، اصطلاح اعتیاد بیمارستان برای این سندروم مناسب‌تر است. خصوصیت مهم دیگر این بیماران این است که به محض آشکار شدن ساختگی بودن علائمشان، درخواست ترخیص کرده و از مراجعة مجدّد به آن محل خودداری می‌کنند. مواردی دیده شده که بیمار برای ایجاد علائم دست به ابتکارهای عجیبی زده است.»

در اینترنت تعداد بیشماری اتاق گپ‌زنی، گروه‌های پشتیبان و وبگاه شبکه‌های اجتماعی وجود دارد که افراد می‌توانند مشکلاتشان را با دیگران در میان بگذارند، درخواست راهنمایی کنند و حس همدردی دیگران را جلب کنند.

شاید تعجب کنید از اینکه خیلی از افراد صرفاً برای جلب توجه به بیان بیماری‌ها یا مصیبت‌های دروغین و ساختگی می‌پردازند. آن‌‌ها وانمود می‌کنند که قربانی تجاوز، حمله، ضرب و شتم یا بیماری‌های جدّی و سخت‌درمانی هستند تا توجه دیگران را به خود جلب کنند. به این اختلال روانی، نشانگان یا سندروم مونچهاوزن گفته می‌شود.

بر اساس پژوهشی که صورت گرفته است، اینترنت می‌تواند افراد را ترغیب کند که به منظور جلب توجه وانمود کنند که مبتلا به بیماری هستند. به گفتة دکتر فلدمن از دانشگاه آلاباما افرادی که دارای این نشانگان هستند در صورتی که به یک مرکز روان‌پزشکی مراجعه کنند مورد درمان قرار خواهند گرفت امّا اغلب آن‌ها چنین تمایلی ندارند و ترجیح می‌دهند که یک بیماری جسمی حاد داشته باشند تا یک اختلال روانی.

۴- افسردگی فیس‌بوکی

بر اساس گزارشی که در روزنامة دیلی‌میل چاپ شده است، فیس‌بوک و دیگر شبکه‌های اجتماعی، دختران نوجوان را در معرض ابتلاء به اضطراب و افسردگی قرار می‌دهند. این‌گونه وبگاه‌ها علاوه بر امکان نامه‌نگاری و پیام‌رسانی، این امکان را برای نوجوانان به وجود می‌آورند که دربارة یک چیز، بار‌ها و بار‌ها و بار‌ها صحبت کنند. بر اساس این مقاله، بحث مکرّر در میان دختران نوجوان، به ویژه دربارة ناکامی‌های عشقی، حال آن‌ها را بد‌تر می‌کند و هیجانات منفی در آن‌ها به وجود می‌آورد.

این گزارش، نتیجة پژوهشی است که از سوی دانشگاه استونی بروک نیویورک بر روی ۸۳ دختر نوجوان صورت گرفته است. توصیة یکی از پزشکان به نوجوانانی که به طور مداوم دربارة یک مشکل صحبت می‌کنند این است که «موضوع بحث را عوض کنند.»

۳- خشم اینترنتی

با وجودی که ممکن است خشم اینترنتی به خودی خود برای سلامتی افراد مضر نباشد اما می‌تواند به آزار اینترنتی و حتی شاید به خشونت بینجامد. بنابراین کسانی که توانایی فروخوردن خشمشان را ندارند باید مواظب باشند.

یکی از منابع خشم اینترنتی «افزونگی اطلاعات» است. حجم عظیم اطلاعات موجود بر روی وب و کند بودن سرعت دستیابی به آن‌ها باعث بروز مقدار زیادی استرس در کاربران اینترنت می‌گردد. بر اساس مطالعه‌ای که از سوی شرکت نمایه‌گذاری بریتیش وب صورت گرفته، ۶۸ درصد از ۲۰۰ نفر افراد مورد مطالعه گفته‌اند که برای آن‌ها در انتظار دریافت اطلاعات ماندن از وب، استرس‌زا‌تر از گذراندن یک آخر هفته با پدر و مادر همسرشان است و ۳۸ درصد گفته‌اند که استرس‌زا‌تر از ماندن در ترافیک خیابان است.

یکی از محل‌های بروز خشم اینترنتی در بخش اظهار نظرهای وب‌نوشت‌ها، ویدیوهای یوتیوب یا نظرگاه وبگاه‌هاست. اگر به بخش اظهار نظر‌ها نگاهی بیندازید، خیلی طول نمی‌کشد تا به کلمات زشت و ناپسند بر بخورید. شاید ماهیت گمنام اینترنت، افراد را ترغیب می‌کند که هرچه در فکر دارند را بیان کنند. اما نکته‌ای که در اینجا وجود دارد این است که این مسأله واگیردار است- اظهار نظر خشمگینانة شما دیگران را خشمگین می‌کند و این چرخه همین‌طور ادامه می‌یابد.

۲-اختلالات بالای دست شامل:

نشانگان (سندروم) کشیدگی گردن، نشانگان (سندروم) مجرای مچ دستی، نشانگان (سندروم) مجرای ساعدی، التهاب تاندون دست و مچ، التهاب تاندون و غلاف آن، التهاب کیسة زلالی، کشیدگی مکرّر عضلانی و نشانگان (سندروم) مجرای خروجی قفسة صدری است.

تمام این بیماری‌ها می‌تواند مربوط به استفاده از اینترنت باشد. این بیماری‌ها غالباً بر اثر استفادة بیش از حدّ از یکی از اندام‌های بالای دست (مثل بازو‌ها) و استفادة بیش از حدّ از یک ابزار مثل صفحه کلید رایانه یا موش بروز می‌کنند و به دلیل آسیب‌دیدگی بافت‌ها با درد همراهند.

در مورد بیماری نشانگان مجرای خروجی قفسة صدری گفتنی است که دو گروه از افراد بیشتر در معرض خطر این بیماری قرار دارند. یکی کسانی که در تصادف‌های رانندگی دچار آسیب‌های گردنی می‌شوند و دیگر کسانی که از رایانه در وضیعت‌های نشستن نادرست و غیر ارگونومیک، در دوره‌های زمانی طولانی استفاده می‌کنند.

۱- اعتیاد به اینترنت

این بیماری به این علت در این فهرست شمارة یک شده است که واقعاً بسیار جدّی است و در بعضی موارد کشنده بوده است. ماهیت اعتیاد بسیار فراگیر است. هنگامی که صحبت از اینترنت باشد، این اعتیاد می‌تواند به چیزهای زیادی پیدا شود. از تایپ کردن گرفته تا بازدید از اتاق‌های گپ‌زنی، خرید برخط یا بازی‌های چند نفره.

اعتیاد به اینترنت آنقدر جدّی و واقعی است که مراکز بازپروری برای آن به وجود آمده است. به طور مثال، بر اساس مقاله‌ای که در نیویورک تایمز منتشر گردیده، مراکز بازپروری معتادان اینترنت در کرة جنوبی با استفاده از مدّرسان نظامی به معتادان تمرین‌های بدنی نسبتاً شدید شبیه تمرین‌های نظامی می‌دهند، نشست‌های گروهی با مشاور برگزار می‌کنند و کارگاه‌های روان درمانی برای معتادان ترتیب می‌دهند. مسئله اعتیاد به اینترنت در کرة جنوبی در سال‌های اخیر به صورت یک مسئلة ملّی در آمده و میزان مرگ و میر ناشی از خستگی و از پا افتادگی پس از انجام بازی‌های برخط روز به روز در حال افزایش است.

برای اینکه متوجه شوید معتاد به اینترنت هستید یا نه، به پرسش‌های زیر جواب دهید.

• آیا از محدود کردن استفادة خود از اینترنت ناتوانید؟

• آیا کار کردن با اینترنت بیشتر وقت آزاد شما را به خود اختصاص می‌دهد؟

• وقتی دارید با اینترنت کار می‌کنید، زمان را گم می‌کنید (متوجه گذشت زمان نمی‌شوید)؟

• آیا امکاناتی برای خود فراهم می‌کنید که بیشتر به اینترنت متصل باشید؟

(مثلاً میز رایانه‌تان را با خوردنی‌ها و نوشیدنی‌های فراوان پر می‌کنید؟ نوشابه‌های انرژی‌زا می‌آشامید؟)

• آیا به طور دائم رایانه‌ها و نرم‌افزار‌هایتان را ارتقاء می‌بخشید؟

• آیا چنانچه به هر دلیلی از اتصال به اینترنت بازداشته شوید دچار خشم، افسردگی، ناامیدی، زودرنجی، بی‌قراری یا کج‌خلقی می‌گردید؟

• آیا از رایانه‌تان برای فرار از واقعیت‌های زندگی استفاده می‌کنید؟

• آیا به دیگران در مورد میزان استفاده‌تان از رایانه دروغ می‌گویید؟

• آیا در دنیای واقعی از لحاظ اجتماعی آدمی تنها و منزوی هستید؟

• آیا هیجانات و احساساتی که از طریق شبکه‌های اجتماعی، بازی‌ها و… در اینترنت به دست آورده‌اید جایگزین تجربیات زندگی واقعی شما شده‌اند؟

• آیا برای استفاده از اینترنت، روابط زندگی واقعی یا کارتان را به مخاطره می‌اندازید؟

اگر پاسخ شما به حداقل پنج پرسش از پرسش‌های بالا، مثبت باشد بهتر است برای درمان اعتیاد خود به اینترنت به مشاور حرفه‌ای مراجعه کنید.

منبع : فرادید

[ad_2]

لینک منبع

دختر بچه ها در معرض خطرند: این 5 نکته را جدی بگیریم

[ad_1]

به گزارش جام جم سرا ،​ سپس از نی ریز فارس خبر رسید که مردی 43 ساله، دختری 6 ساله دیگری را ربوده و بعد از سرقت گوشواره هایش، کشته و در بیابان های اطراف شهر، دفن کرده است. ارزش گوشواره ها تنها 255 هزار تومان بوده است.

این دو فاجعه، تنها اتفاقاتی از این دست نیستند و یک جست و جوی مختصر در آرشیو اخبار، نشان می دهد که دختربچه ها بیش از بقیه در معرض خطرند.

در این باره نکاتی چند بسیار بسیار قابل توجه است:

1 – در علم جرم شناسی گفته می شود که که اگر جنایتی رخ می دهد، گذشته از جرم مجرم، گاه خود قربانی نیز مقدمات جرم علیه خود را فراهم می کند. مثلاً اگر کسی اسکناس یا طلاهای زیادی را داخل یک کیسه نایلونی شفاف قرار دهد، در خیابان حرکت کند و کسی کیسه را برباید، خود مالباخته نیز مقصر است هر چند که از نظر قانونی، مسؤولیتی متوجه او نیست و در مجازات مجرم هم تخفیفی داده نمی شود.

بنابراین، پدر و مادرها و سایر سرپرستان کودکان به ویژه دختر بچه ها – از کودکی تا پایان نوجوانی – نباید زمینه ساز جرائم علیه کودکان و نوجوانان شوند.
هر چند والدین دوست دارند، دختران شان آراسته به زیورآلات باشند ولی واقعیت این است که در بسیاری از مواقع، از جمله در همین ماجرای نی ریز، حتی کم ارزش ترین زیورآلات مانند یک جفت گوشواره کودکانه هم می تواند منشأ جرم و جنایت شود.

بنابراین، توصیه جدی می شود که کودکان و نوجوان تان را به جز در مواردی که کاملاً مراقب شان هستید، به طلا و جواهرات نیارایید. حتی اگر خودتان نیز از زیورآلات استفاده می کنید، آن را در معابر عمومی، نشان ندهید چرا که بسیار اتفاق افتاده که گردن بند افراد زیادی را از گردن شان کشیده و گریخته اند و گذشته از ضرر مالی، آسیب جسمانی هم زده اند.

در جامعه ای که معتادان و بیکاران و جنایتکاران حرفه ای و آنی، در هر لحظه می توانند از کنارمان رد شوند، چرا باید خود و عزیزان مان را در معرض خطر قرار دهیم؟!

2 – شخصاً مراقب فرزندان تان باشیم و در جاهایی هم که نیستیم، از سلامت محیط اطمینان صد در صدی پیدا کنیم. اعتماد کامل و چشم بسته به دیگران، هرگز عاقلانه نیست. در ماجرای نی ریز، قاتل، همسایه دختر بچه معصوم بوده است. حتی چندی پیش، خبری منتشر شد که یک مربی به کودکان تعرض کرده بود.

3 – اگر عدم اعتماد به دیگران یک توصیه عمومی است، بدبینی جدی به افراد معتاد یک توصیه اکید است. چندی پیش خبری منتشر شد که حکایت از تجاوز دایی معتاد به دختر 5 ساله خواهرش بود. معتادان، مخصصوصاً کسانی که به مواد مخدر صنعتی اعتیاد دارند، هر چند ذاتاً انسان های خوبی باشند اما در مواقعی اختیار اعمال شان را ندارند و فجیع ترین جنایات را مرتکب می شوند.

4 – به فرزندان خود، آموزش ها و هشدارهای لازم را برای حفاظت از خود ارائه دهیم و منتظر آموزش های رسمی، مدرسه ای، رسانه ای و… نباشیم و بدانیم که کسی جز خودمان به طور جدی به فکر ما و فرزندان ما نخواهد بود.

5 – در صدر این مطلب نوشتیم که دختر بچه ها در معرض خطرند. این تأکید به خاطر آسیب پذیری بیشتر آنها نسبت به پسران است و الا یادمان نرود که پسران نیز در معرض انواع خطرات هستند و کم نبوده اند پسران بچه های معصومی که قربانی هوسرانی های دیگران شده اند.

مراقبت از فرزندان در این زمانه، بسیار سخت از گذشته شده و گذشت روزگاری که کودکان و نوجوانان از صبح تا شب، در کوی و بزرن بودند و خیال ها راحت بود؛ چهار چشمی و ششدانگ باید مراقب فرزندان مان باشیم ، آنها در خطرند.

[ad_2]

لینک منبع

کدام کودکان در معرض بلوغ زودرس اند؟

[ad_1]

به گزارش جام جم سرا ،​ما در دنیایی زندگی می کنیم که در آن با تحولات زیادی مواجه هستیم؛ تحولاتی که حداقل در دهه های گذشته به این سرعت وجود نداشته یا کمتر به چشم می آمده است. پزشکان معتقدند برخی از همین تغییرات می تواند زمینه ساز بلوغ زودرس کودکان شود؛ مسئله ای که دغدغه ای جدی برای بسیاری از والدین محسوب می شود.

با وجود فناوری های نوین و شبکه های متنوع ماهواره ای و رسانه های متعدد، کودکان امروز خیلی راحت تر از کودکان دیروز با برخی مسائل روبرو می شوند که برایشان مناسب نیست و عواقبی دارد که اغلب والدین را نگران می کند.

یکی از این عواقب، بلوغ زودرس است. با دکتر مریم رزاقی آذر، فوق تخصص بیماری های غدد و متابولیسم کودکان و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشی تهران، درباره علائم و درمان بلوغ زودرس در کودکان گفتگو کرده ایم.

بلوغ زودرس چیست؟

– بلوغ زودرس مسئله ای است که بسیاری از والدین در دنیای امروز با آن مواجه هستند و به این معناست که علائم بلوغ کودک در سن خیلی پایین آشکار می شود. این بلوغ معمولا با علائم جسمانی آغاز می شود. مثلا علائم در دختران ابتدا با بزرگ شدن پستان به شکل یکطرفه یا دو طرفه ظاهر می شود و بعد از آن موهای زهار و زیر بغل دیده می شوند و عادت ماهیانه شدن در مرحله انتهایی است، دور نوک پستان تیره و ضخیم می شود و نوک پستان به جلو می آید. جوش نیز در صورت دختران افزایش می یابد و در پسران بیضه ها زودتر از موعد رشد می کنند و بزرگ می شوند.

از چه سنی می توانیم بگوییم کودک دچار بلوغ زودرس شده است؟

– ظاهر شدن علائم بلوغ از نظر فیزیکی و هورمونی در دختران قبل از 7 سالگی و در پسران قبل از 9 سالگی، بلوغ زودرس نامیده می شود. ابتدا این کودکان بلندتر و بزرگتر از همسن های خود به نظر می رسند ولی به دلیل بلوغ زودرس، رشد استخوان ها زودتر از معمول متوقف می شود و استخوان ها و در نهایت قد کوتاهتری در بزرگسالی خواهند داشت.

عوامل محیطی در ایجاد این مسئله تا چه حددخیل است؟

– قطعا بی تاثیر نخواهد بود و هر عامل تحریک کننده ای اعم از شنیداری و دیداری می تواند در ایجاد بلوغ زودرس، مخصوصا از جنبه روانشناختی در کودکان، اثرگذار باشد. از عوامل ایجاد بلوغ زودرس می توان به نوع لباس، معاشرت نادرست، ستایش جنس مخالف نزد کودک، تعقیب کنجکاوی و تجسس توسط کودک، نیاز شدید به محبت، نقص اخلاق و شوخی های بی بند و بار و … نام برد.

شما چه راهکارهایی را برای اینکه کودکان از این مسئله دور بمانند، پیشنهاد می کنید؟

– بهتر است والدین هر عامل تحریک کننده ای را از کودکان شان دور کنند و با ایجاد رابطه صادقانه و دوستانه با فرزندشان برای او پیدایش این تغییرات را توضیح دهند و او را از مراقبت های ضروری آگاه کنند. از طرف دیگر، رعایت مسائل و شرایط فردی، خانوادگی و اجتماعی قابل کنترل برای تعدیل و کاستن از عوارض و پیامدهای بلوغ زودرس در زندگی حال و آینده این کودکان نیز مهم است. در نهایت، مراجعه به پزشک متخصص برای بررسی و درمان بلوغ زودرس در کودکان برای پیشگیری از مشکلات استخوان بندی، رشد قدی و فیزیکی و انجام معاینات و آزمایش های مداوم می تواند کمک بسزایی برای والدین در این خصوص باشد.

بلوغ زودرس از نظر روانی تا چه حد می تواند روی کودکان اثر منفی بگذارد؟

– متاسفانه بلوغ زودرس باعث می شود کودکان خیلی زود در معرض استرس های دوران نوجوانی قرار بگیرند. آنها از نظر جسمی تظاهرات بلوغ را دارند ولی تجربه کافی ندارند. مثلا دختران با ظاهر شدن علائم بلوغ جنسی، ممکن است در معرض آزارهای جنسی قرار گیرند و دچار وحشت و مشکلات روانی شوند.

دخترها بیشتر در معرض بلوغ زودرس هستند یا پسرها؟

– معمولا بلوغ زودرس در دختران شایع تر از پسرهاست. در مواردی بیماری های مهم دستگاه عصبی مرکزی می تواند این حالت را ایجاد کند. گاهی تولید هورمون های جنسی زنانه نیز باعث بلوغ زودرس می شود.

آیا می توان با راهکارهای تغذیه ای از بروز این مسئله در کودکان جلوگیری کرد؟

– بله، برای مثال کودکان باید حتی الامکان از مصرف چربی هایی مانند پوست مرغ یا دنبلان خودداری کنند زیرا ممکن است به مرغ ها هورمون استروژن تزریق کرده باشند و چربی اشباع شده در پوست مرغ، بلوغ زودرس ایجاد خواهد کرد. به هر حال، همانطور که در خلال این گفتگو نیز بارها اشاره کردم، عوامل متعددی می توانند در شکل گیری بلوغ زودرس در کودکان تاثیرگذار باشند و والدین می توانند با کسب آگاهی در این زمینه از بروز چنین مشکلی جلوگیری کند.

کودکانی که دچار بلوغ زودرس می شوند، دوست دارند مانند بزرگسالان رفتار کنند

دکتر نسرین امیری*: بلوغ زودرس یک مشکل غددی و جسمانی است و با مشکلات صرفا روانشناختی متفاوت است. به این معنا که کودکی که دچار بلوغ زودرس می شود، به این دلیل که هورمون های بدنش زودتر از موعد فعال شده اند. ممکن است از نظر قدی کوتاه بماند اما از نظر روانشناختی، بلوغ زودرس زمانی در کودکان ایجاد می شود که پیش از موعد با اطلاعات جنسی آشنا شوند و در این شرایط بهتر است متناسب با شناختی که از کودک داریم، با او برخورد کنیم.

وقتی کودکی دچار بلوغ زودرس می شود، دوست دارد مانند بزرگسالان نیز رفتار کند در حالی که هنوز خیلی شناختی از محیط و دنیای بزرگسالان ندارد و این مسئله حتی گاهی باعث می شود از او سوءاستفاده های جنسی شود و بعد احساس گناهی که دارد، بیش از هر مورد دیگری برای کودک آزاردهنده است، بنابراین باید با کودک مان ارتباط دوستانه برقرار کنیم؛ مثلا همان طور که می دانید سن آرایش کردن در ایران در مقایسه با کشورهای دیگر بسیار پایین است.

وقتی ما با دختر کم سن و سالی که آرایش کرده مواجه می شویم، او را یک دختر بی اخلاق و بد می دانیم و کودک ناخودآگاه با این حس همذات پنداری می کند و خود را گناهکار می پندارد یا در مورد پسران وقتی خیلی زود به بلوغ می رسند، این مسئله ابتدا به گونه ای برای آنها حس قدرت می آورد در حالی که این حس کاذب است.

موضوع دیگر این است که اگر بلوغ زودرس به موقع درمان نشود باعث می شود اضطراب و ناامنی های مکرر برای کودک و دلشوره هایی که برای او در عرصه زندگی حاصل می شود، او را در خود غرق کند.

در هر حال بلوغ زودرس یک معضل است به این علت که فرد از نظر عقلانی در شرایط سنی کودکان همسن خود است اما از نظر جسمی و تمایلات و خواسته های غریزی حس بزرگترها را دارد. مثلا کودک 9 ساله حس یک آدم 18 ساله را دارد و از اینکه بتواند در برابر آن خواسته ها موضع معقولی بگیرد، عاجز است. اینجاست که والدین باید به کودک خود کمک و او را حمایت کنند تا در آینده دچار معضل و مشکلات احتمالی نشود.

منبع : برترینها

[ad_2]

لینک منبع

4 روش برای برخورد با افراد یکدنده

[ad_1]

به گزارش جام جم سرا ،​فرقی نمی‌کند نوجوان همسایه باشد، همکار اخمویت یا کسی که برای تعمیر یخچال به او مراجعه کرده‌ای‌؛ دوست داری زودتر کارت به پایان برسد تا بتوانی فرار را بر قرار ترجیح دهی، زیرا این گونه افراد به‌راستی فضای دور و بر را مسموم می‌کنند و در درون اطرافیان‌شان، حس بدی باقی می‌گذارند.

اما چه بخواهیم و چه نخواهیم، در برخی مواقع با آنها روبه‌رو می‌شویم و چاره‌ای جز تحمل نداریم. در هرصورت، آنها هم انسان هستند و مشکل جدی‌شان در نحوه ارتباط برقرارکردن با دیگران است.اگر آنها روش سلوک با ما را نمی‌دانند، ما باید چگونگی رفتار با آنها را بلد باشیم. در اینجا چهار روش به شما یاد می‌دهیم تا با به کارگیری آنها بتوانید به راحتی با مخاطبان سرسخت و یکدنده‌ تان ارتباط برقرارکنید:

واضح و روشن بگویید چه می‌خواهید: در پس هر مکالمه‌ای، هدفی نهفته است. اگر با فرد کم‌حوصله به نحوی صحبت کنید که شفاف نباشد، او برآشفته می‌شود و از شما می‌پرسد چرا چنین حرف‌هایی را می‌زنید و میل دارد مکالمه را قطع کند. شما باید دلیلی مشخص برای صحبت کردن با چنین فردی داشته باشید تا او را مایل به ادامه صحبت نگاه دارد.

خواسته او را دریابید: همان‌طور که شما دلیلی برای صحبت کردن با آن فرد عبوس و یکدنده دارید، او هم دلیلی برای رفتار ناخوشایندش قائل است. بدرفتاری او را ارضا می‌کند، اما چرا‌؟ سعی کنید دلیلش را متوجه شوید. شاید آن نوجوان بداخلاق از سوی بزرگ‌ترها تحت فشار باشد و به همین دلیل رفتار بدی در مقابل شما از خود نشان می‌دهد، یا آن رئیس اخمو، ترس نزدیک شدن به کارمندش را دارد زیرا تجربه بدی در این مورد داشته است. اگر سعی کنید دلیل هرچیزی را متوجه شوید، تحمل آن برای شما آسان‌تر خواهد شد.

هر چیزی باید دوطرفه باشد: چرا با آن فرد صحبت می‌کنید؟ مطمئنا فایده‌ای برای خود شما دارد وگرنه این کار را نمی‌کردید. خب، این گفت‌وگو باید برای او هم مفید باشد وگرنه حق دارد از ادامه آن امتناع کند. شما به پسرعموی بدعنق‌تان زنگ می‌زنید تا در مورد مشکل خود از او سوال کنید. یک ساعت وقت او را می‌گیرید در حالی که فایده‌اش فقط برای شماست و او که اساسا کم حوصله است شما را به چشم یک مزاحم می‌بیند. همواره به نحوی با دیگران ارتباط برقرار کنید که خیری دوسویه داشته باشد وگرنه آن ارتباط محکوم به فناست.

گوش کنید: هیچ چیزی به اندازه آن که یک شنونده خوب برای حرف‌های طرف مقابل تان باشید کارساز نیست. همه انسان‌ها کسانی را دوست دارند که برایشان وقت می‌گذارند و حرف‌هایشان را با جان و دل گوش می‌کنند. اتفاقا افراد عبوس به دلیل این که جذابیت کمتری برای دیگران دارند و کسی شنوای حرفشان نیست، بیشتر احتیاج دارند که شما به حرف‌های آنها گوش کنید. صحبت‌شان را قطع نکنید و اجازه بدهید هرچه دل تنگ‌شان می‌خواهد بگویند. این کار در تغییر رفتار آن در درازمدت بسیار موثر است.

سپیده انصاریان – چاردیواری

[ad_2]

لینک منبع

محل جوش‌ها بیماریتان را فاش می کنند

[ad_1]

به گزارش جام جم سرا ، بر اساس طب چینی، به وجود آمدن آکنه در قسمت‌های مختلف صورت می‌تواند نشان از بیماری‌های متفاوتی باشد و جوش‌ها به این علت در قسمت‌های متفاوت صورت بروز می‌کنند که نشان دهند اختلالی در قسمتی از بدن در حال بوجود آمدن است. به عنوان مثال،‌ بوجود آمدن آکنه در قسمت بالای گونه می‌تواند واکنشی به فشار بر دستگاه تنفسی و ریه‌ها باشد و سیگار کشیدن نیز می‌تواند سبب بروز آن شود.

نتایج مطالعه‌ای که ارتباط میان محل جوش‌ها و مشکلات سلامتی را بررسی کرد، نشان داد که محل جوش‌ها می‌تواند اطلاعات مهمی را راجع به سلامتی بدست دهد.

جوش‌های موجود در بالای پیشانی نشان‌دهنده مشکلات مربوط به سیستم گوارشی و مثانه است.

جوش‌های پایین پیشانی نشان‌دهنده مشکلات و اختلالات قلبی عروقی است.

جوش بر روی گوش‌ها نشان از مشکلات کلیوی است.

جوش‌های اطراف چشم می‌تواند نشان‌دهنده مشکلات کبدی باشد.

جوش‌های بوجودآمده بر گونه‌ها و بالای آن‌ها نشان‌دهنده مشکلات دستگاه تنفسی و ریه‌ها است.

جوش‌های زیر گونه مشکلات دندانی و لثه را نشان می‌دهد.

جوش‌های بر روی چانه، مشکلات روده و شکم و اختلالات هورمونی را نشان می‌دهد.

منبع: Family Health Freedom Network

[ad_2]

لینک منبع